Serwis Naturystyczny Natura &... - naturyzm, nudyzm, topless,
Słonko www.naturystyka.friko.pl www.naturystyka.friko.pl
forum pamiętnik •  napisz

Wielkie Kąpanie

Codzienna kąpiel. Zwykła czynność, którą wykonujemy automatycznie co dzień - odkręcamy kurek, czekamy aż napełni się wanna, czasem robimy pachnącą piankę i szybko, beznamiętnie myjemy się. A przecież to wielka przyjemność, odpoczynek, zdrowie. Dawniej kąpiel oczyszczała duszę, symbolizowała źródło życia i odrodzenie człowieka. Wiedzieli o tym mitologiczni bogowie i herosi, którzy korzystali z dobrodziejstw kąpieli, tak często, jak tylko mogli. To Atena sprawiła, iż w Termopilach wytrysły źródła, które pomagały odzyskać siły Herkulesowi. Afrodycie i Herze kąpiel przywracała dziewictwo.

W starożytnym Egipcie, była ona codziennym rytuałem kapłanów, którzy przystępowali do kąpieli w ciągu dnia jak i w nocy. Pierwsze publiczne łaźnie, bardzo wykwintne, były budowane w Azji Mniejszej. Zwyczaj zażywania kąpieli w łaźniach, stał się bardzo popularny w starożytnej Grecji. Z upodobaniem korzystano tam z gorących kąpieli: namiętnie, czasem kilka razy dziennie i spędzając w łaźniach wiele godzin. Grecy oddawali się nie tylko wykwintnym zabiegom higienicznym, lecz także filozoficznym dyskusją, plotkowaniem, ucztowaniem, czasem bardzo rozwiązłym. Czas spędzany w łaźniach, można było również wykorzystać na poprawienie sprawności fizycznej, ponieważ łaźnie były częścią gimnazjów.

W Rzymie łaźnie - termy - miały być miejscem, które dostarczają przyjemności i rozkoszy dla ciała i duszy. Urządzano je w prywatnych posiadłościach bogatych Rzymian. Były to kompleksy bardzo wykwintne, bogato zdobione- dziełami sztuki, rzeźbami, posadzki wykładano marmurami a wanny wykonywano z porfiru lub ze srebra. Podobnie jak w Grecji można było porozmawiać na ważne filozoficzne tematy, wymienić plotki i wreszcie zaspokoić głód. Pierwsze termy powstały w 441 roku z chwilą, kiedy zaczęły powstawać pierwsze akwedukty i szybko zdobyły popularność. Spowodowało to jednak dalekie rozluźnienie obyczajów, a łaźnie stały się domami schadzek.
Wraz z nastaniem dominacji chrześcijańskiej, potępiono łaźnie, jako miejsca rozkoszy i rozpusty. Dla chrześcijanów pierwszych wieków było to niezrozumiałe tym bardziej, iż z trudem przychodziło im zapomnieć rzymskie tradycje. Nakazy Kościoła były bardzo surowe, jednak nie zdołały powstrzymać rozwoju łaźni, ani zmienić przyzwyczajeń ludu do ciepłych kąpieli.

Średniowiecze stało się okresem rozwoju łaźni, a kąpiel stała się nieodłącznym elementem ważnych uroczystości: pasowania na rycerza, koronacji królów itp. W Paryżu wiele dzielnic posiadało łaźnie parowe, które cieszyły się ogromnym powodzeniem, podobnie jak w Grecji czy Rzymie, były ważnym ośrodkiem życia towarzyskiego, i bardzo szybko przemieniały się w domy schadzek. Piękne i uczciwe damy - zawsze były do dyspozycji gości, a świadczyły przyjemności, które nie ograniczały się tylko do wspólnej kąpieli.
Jednak łaźnie i wspólne kąpiele, kobiet i mężczyzn (oczywiście nago) dostarczały przede wszystkim wiele pozytywnych korzyści. Dostrzegł je sekretarz apostolski papieża Jana XXII w czasie wizytacji łaźni w szwajcarskim Bade. Słynny Pogge tak relacjonował: "Kąpiący się w Bade, to ludzie tryskający zdrowiem i poszukujący wrażeń miłosnych." Zdumiewa go pomieszanie płci i wieku w łaźniach, a także obecność mnichów, śmieszy go, że do wody wchodzą zarówno staruszki, jak i dziewczęta, jedne i drugie całkowicie nagie. Dalej sekretarz opisuje kąpielowe zwyczaje: "Ponad basenem rozpościerały się galeryjki, gdzie spacerujący mężczyźni przyglądali się kąpiącym kobietom. Nie były tym speszone, nawet skłaniały się do żartów. Miały zwyczaj urządzać pikniki w wodzie na pływających stołach, do których zapraszały mężczyzn." I tak w wielkim zachwycie sekretarz spędzał czas na bieganiu od łaźni do łaźni.

Polskie łaźnie różniły się nieco od europejskich, przynajmniej w XVI w.. Oddawanie się rozkoszy cielesnym, duchowym i folgowanie namiętności utrudnione było z powodu, iż w łaźniach obowiązywał ścisły podział między płciami. Ubywało samych łaźni, tak popularnych jeszcze w średniowieczu i w czasach pogańskich. Również wchodząca w użycie wanna odbierała przyjemność jaką przynosiły wspólne kąpiele w łaźniach miejskich. W wieku XVIII jedynie na ziemiach północno- wschodnich ostały się łaźnie, które służyły czystości, zdrowiu, zabawie, niekiedy rozpuście.

Wraz z początkiem renesansu nastały ciemne czasy dla kąpieli i łaźni. Przyczyn można się dopatrywać w pojawieniu się bielizny, rzeczy nie istniejącej do tej pory. Także szkodliwy wpływ wspólnych kąpieli piętnowali kaznodzieje, potępiając obyczaje panujące w łaźniach. Niewątpliwie traciła na tym czystość i higiena renesansowego społeczeństwa. Zaczęto wierzyć, iż uczciwe kobiety nie powinny się myć (także części intymnych) aby się podobać, za to perfumowały się dla pozbycia się przykrego zapachu. Łaźnie zaczęły ustępować modzie, która zalecała zastąpić pachnącymi pudrami, perfumami i maściami, gruntowne mycie się. Jedynie kurtyzany wyróżniały się, regularnie zażywając kąpieli. Bardzo szybko zaczęły powstawać prywatne zakłady kąpielowe, które oferowały kąpiele, golenie, depilację, a także drobne usługi medyczne (np. stawianie baniek czy przystawiania pijawek). Również za niewielką opłatą, można było skorzystać z chwilowej uprzejmości "gościnnej pani".

Ludzie jednak docenili wyższość przyjemności, jaką dawała kąpiel. Już w drugiej połowie XVIII w. zaczęto ponownie odwiedzać łaźnie. Wzrasta zainteresowanie zakładami kąpielowymi, zarówno społeczeństwa, jak i władz miejskich. Powstają nowe zakłady, a ich właściciele prześcigają się w pomysłowości. Powstają łaźnie pełne przepychu i luksusów, a także zakłady dla ludzi uboższych, np. statek- łaźnia na Sekwanie, gdzie przystępna cena ściągała całe rodziny. Po awarii łaźni na barce, właściciel począł budować nową, bezpieczniejszą łaźnię. Wkrótce w pobliżu Pont Neuf powstaje dwupiętrowy zakład na wodzie, podzielony na galerie z mnóstwem oddzielnych kabin. Wymyślny system wodny stale dostarczał wodę do 140 wanien jednocześnie. Łaźnia szybko stała się popularna i przyciągała mnóstwo gości i "turystów".
Nowe zakłady nie ograniczały usług tylko do kąpieli, parówek, oferowały także usługi fryzjerskie, kosmetyczne, masaże i na wzór łaźni starożytnych, umożliwiały dostęp do różnego typu ćwiczeń (np. w Tivoli można było grać w bilard, badmintona czy choćby huśtać się). Do łaźni chodzono w celach higienicznych, terapeutycznych, towarzyskich i rekreacyjnych.
Wiek XIX był przełomowym dla przemysłu zaspokajającego potrzeby higieniczne i kąpielowe ludności w całej Europie. Po kilku wiekach zaniedbania powracano do obyczajów antycznych i średniowiecznych, gdyż właśnie wieki średnie, najmniej zaniedbywały higienę ciała.

Oczyszczamy umysł, duszę i ciało!Czy również w dzisiejszych czasach nie przydałby się taki powrót do czasów antycznych? A może wystarczy brać przykład i wprowadzać antyczne oraz średniowieczne obyczaje w życie, tam gdzie jest to możliwe. Dlaczego? Bo czy mogę się denerwować, że współpasażer w autobusie pachnie nieświeżo?!!! Bo czy mogę się denerwować, że przed kąpielą w basenie mało kto gruntownie się myje ?!!! (Później ci sami narzekają, że pływają w brudnej wodzie). Bo czy muszę siedzieć w saunie w kąpielówkach? W tych miejscach - prysznice, sauny itp.- powinniśmy być nadzy, by bez przeszkód oczyścić i uzdrowić swoje ciało. Gdyby panowie i panie kąpali się razem, nago oczywiście, zapewne istoty te darzyłby się większym szacunkiem i zrozumieniem, nie byłoby tylu podtekstów erotycznych, może znikłaby poniżająca kobiety i mężczyzn pornografia, a nawet znikłyby gwałty i przemoc.
Uczmy się więc higieny, dbałości i szacunku do własnego ciała i innych osób. Najlepszym miejscem dla tej edukacji są wspólne łaźnie, sauny, prysznice i oczywiście naga plaża!!! .

podyskutuj na forum

gimnazja- (gr. gymnasion, łac. gymnasium)- grecki publiczny ośrodek sportu i treningu dyscyplin wymagających dużej przestrzeni, kształcący wszechstronnie młodzież męską, tj. efebów. Gimnazja sytuowane zwykle za miastem w gaju nad strumieniem miało kształt prostokąta ograniczonego z jednej strony portykiem, z drugiej ksystosem tj. krytą bieżnią. Część placu zajmowała bieżnia odkryta, boisko do trenowania skoku, rzutu dyskiem i oszczepem oraz niekiedy basen kąpielowy (np. w Delfach IV w.p.n.e.). Pozostałą zadrzewioną, z wygodnymi ścieżkami dla odpoczywających i dyskutujących, zdobiły ołtarze i posągi bóstw (m.in. Hermesa, Apollina). Zwykle gimnazjum łączyło się z palestrą (szkoła zapasów i boksu), a czasem i ze stadionem.
Młodzież ćwiczyła pod kierunkiem trenera (gymnastes), a nad moralną stroną jej wychowania czuwał kierownik (sofronistes) wyznaczony przez państwo.
Z gimnazjów mogli korzystać wszyscy wolni obywatele. Ćwiczyli tutaj także zawodnicy, spotykali się i prowadzili dyskusje zamożni obywatele, nawet w starszym wieku. Często w gimnazjach prowadził dysputy Sokrates i sofiści.
Każde miasto greckie posiadało co najmniej jedno gimnazjum, miały je też niektóre okręgi kultowe. Największą rolę w rozwoju kultury odegrały gimnazja ateńskie: Akademia, Lykejon i Kynosarges; najokazalsze znajdowało się w Olimpii.

powrót do artykułu powrót

termy- rzymskie łaźnie publiczne wywodzące się m.in. z urządzeń kąpielowych w gimnazjach greckich. Typowe termy posiadały pewne stałe elementy, które mogły podlegać pewnym modyfikacjom: z przedsionka (apodyterium) przechodziło się do sali z zawierającej baseny z zimną wodą (frigidarium) i dalej do pomieszczeń, gdzie brano kąpiele ciepłe (tepidarium) i gorące (caldarium). W termach rzymskich znajdowała się często łaźnia sucha (laconicum) i parowa (sudationes). Poza częścią kąpielową w skład kompleksu term wchodziły portyki, boiska do ćwiczeń, ogrody, czytelnie, bufety i sklepy. W Rzymie monumentalne kompleksy term zbudowali: Agryppa, Neron, Tytus, Trajan, Karakalla, Dioklecjan i Konstantyn. Szczególnie okazałe , ozdobione licznymi dziełami sztuki były termy Karakakalli i Dioklecjana.

powrót do artykułu powrót


Dodano do Natura &... : 8 kwiecień 2002

Żródła:
- Twój Styl
- Słownik Kultury Antycznej, 1991 r. wydanie 6, PW Wiedza Powszechna

strona głównapoczątek stronyredakcja serwisuwspółpraca
Serwisy: Naturyzm i ArtykułyOpowiadania CzytelnikówBusola NaturystówLista Dyskusyjna
Kontakty: ForumLista Dyskusyjna- zapisz sięPamiętnikNapisz

© Wszystkie prawa zastrzeżone
Projekt & Copyright by